هزینه واقعی بدهی سیستم‌های قدیمی

دست‌کم گرفتن بدهی سیستم‌های قدیمی در بحث بودجه آسان است، زیرا به‌ندرت به‌عنوان یک هزینه ظاهر می‌شود — بلکه به‌صورت یک غیاب ظاهر می‌شود. رقیبی که ویژگی‌ای را عرضه کرد که شما نتوانستید. معامله ادغامی که در بررسی دقیق یکپارچه‌سازی شکست خورد. ساعت‌های مهندسی که صرف دور زدن یک محدودیت شدند به‌جای ساختن روی آن.

و چون هیچ‌کدام از این‌ها به‌صورت یک صورت‌حساب واضح ظاهر نمی‌شوند، بدهی سیستم‌های قدیمی تمایل دارد هر سال در برابر اولویت‌های واضح‌تر ببازد، تا زمانی که غیاب آن‌قدر بزرگ شود که دیگر نمی‌توان آن را نادیده گرفت — معمولاً در لحظه‌ای که رسیدگی به آن پرهزینه‌تر و فوری‌تر از سه سال پیش است.

سازمان‌هایی که این موضوع را خوب مدیریت می‌کنند، بدهی سیستم‌های قدیمی را حذف نمی‌کنند؛ آن را قیمت‌گذاری می‌کنند. آن‌ها به‌صورت ملموس می‌دانند هر محدودیت سیستم کلیدی چه فرصتی را از‌دست‌رفته هزینه می‌کند، و نوسازی را بر اساس آن عدد تأمین مالی می‌کنند، نه بر اساس آنچه از بودجه باقی مانده است.